معرفی کارآفرینان برتر

دوستان عزیز با توجه به نبود منبع منسجم در زمینه کسب و کارهای موفق خانوادگی بر آنیم که تحت یک تیم، کسب و کارهای موفق و پابرجای خانوادگی را شناسایی و آن ها را به جامعه علمی معرفی کنیم. تا علاوه بر استفاده از تجربیات آن ها، به ماندگاری اسم شان کمک کنیم. از کسانی که می توانند این نوع کسب و کارها را معرفی کنند خواهش می کنم به این آدرس ایمیل بزنند.

با تشکر علی ایراندوست

irandust.ap@gmail.com 

عبدالله ایراندوست ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٥/۸

موانع برنامه ریزی برای کسب و کارهای خانوادگی

برنامه ریزی نقش حیاتی را در کسب و کار خانوادگی ایفا می کند، اما موانع بسیاری می توانند سرراه قرار گیرند. برای مثال، تلاش های رسمی و یا حتی غیررسمی در برنامه ریزی اغلب به عنوان تهدید برای نسل ارشد رهبران خانواده دریافت شود. بسیاری از مدیران اجرایی ارشد خانواده برنامه ریزی را بعنوان مانعی ببینند که مهارت های غریزی بقا را مهار و انعطاف پذیری کسب و کار را محدود سازد.8

هر چند برخی اعضای ارشد خانوادهممکن است احساس کنند که بررسی موضوعات خانوادگی مداخله کردن در آ« چیزی است که بایستی به صورت فرایند طبیعی صورت گیرد. آنها احساس می کنند که مشارکت خانواده بایستی به صورت ساده اتفاق بیافتد. آنان در مقابل ایدهی برنامهریزی رسمی مقاومت می کنند زیرا که وقت گیر است بنظر می رسد خیلی ناشناخته است و آن ممکن است با شروع کردن بحث در مورد موضوعات حساس تعارض ایجاد کند. آنها اغلب نیاز به داشتن برنامههای خانوادگی را نمی بینند زیرا آن بخشی از تجربه مالکیتشان یا موفقیت گذشتهشان نبوده است.

طبیعت هر فرایند برنامه ریزی رسمی نیاز دارد که این رهبران دارای فکرهای مستقل تصمیمات را با دیگران در خانواده و شرکت اظهارنامه های مالی را خصوصی نگه دارند- تسهیم کنند. برای بسیاری از اعضای ارشد خانواده، این به معنی تسهیم قدرت و اطلاعات است که آنها باید برای خودشان نگه دارند. موضوعات دیگر برای برای برنامهریزی بخاطر اینکه آنها فکر می کنند آینده پر از عدم اطمینان برای تلاش های ارزشمند وقتگیر است. ریسک کسب وکار بخاطر بازارهای در حال تغییر سریع، اقتصاد غیرقابل پیش بینی و منافع ناروشن نسل بعدی آسیب زننده تر خواهد بود اگر هیچ فرایند برنامهریزی قابل اتکایی وجود نداشته باشد.

بسیاری اوقات ، رئیس یا افراد ارشد خانواده بخاطر عدم برنامه ریزی به هر دلیل بالا مورد سرزنش قرار می گیرند. با این حال ، این نوع از تفکر برای شناخت این موضوع که همهی سهامداران خانوادگی و غیرخانوادگی نقشی در تصمیم گیری ها و مسئولیت پذیری های کسب و کار خانوادگی دارند، ناتوان است. همچنین آن ها موانعی را برای برنامهریزی ایجاد می کنند.

اغلب، اعضای نسل بعدی که از انتقال مالکیت و رهبری حمایت می کنند، نمیدانند که خانواده چه انتظاری از آنها دارد. انتظارات خانوادهی آن ها می تواند آنها را در مورد ظرفیت شان برای رهبری موسسه خانوادگی تا سطح بعدی آن دچار خود تردیدی کند. تسهیم قدرت رهبران با فرزندانشان و خویشاوندانشان یا تفاوت های در اهداف افراد می تواند موانع مراحل اولیه هر فرایند برنامهریزی باشد.

همچنین خانواده ها در محاسبهی تاثیری که همسران نسل های ارشد ممکن است بر کسب و کار و فرایند برنامه ریزی داشته باشند، ناتوانند. اگر همسری یک نوع زندگی راحت طلبانه مبنی بر درگیری کامل مدیر عامل در کسب و کار ایجاد کرده باشد، بازنشستگی مدیرعامل ممکن است برای خانواده و کسب و کار حساسیت ایجاد کند اگر پرداخت خاص و توافقات مشاوره ای روشن نشده باشد. برای مثال، اگر یک مدیر عامل بازنشسته شود و هنوز کنترل بیشتر سهام را داشته باشد، خانواده ها مجبورند نشان دهند که آیا مالکیت او را ملزم به تداوم مسئولیت رهبری در درون شرکت می کند. به عبارت دیگر، آیا خانواده روشن می سازد که آیا موسس اجازه خواهد داشت که هنگامی که کارش کامل شد برای شرکت مشاوره بده و در آن به کار ادامه بده؟

همچنین مواردی در رابطه با نقش همسری در درون خانواده وجود دارد. اغلب، همسران زن ممکن است مواردی را در مورد امنیت مالیشان با توجه به این که از نظر آماری آنها بیشتر از همسرانشان زندگی میکنند، بوجود آورند. مگر اینکه ادعای آنها نسبت به دارایی های شرکت- و قدرت رای دادن به محتوای دارایی ها- روشن شده باشد، ناسازگاری ریسک های خانواده که می تواند به عنوان تهدید هم برای روابط افرادش و کسب وکار باشد.

کارکنان غیرخانوادگی و سایر سهامداران از قبیل حرفهای هاو تهیه کنندگان خدمات ممکن است سهم فردی در حفظ وضعیت قبلی داشته یاشند که آنها آن را به عنوان تهدیدی از فرایند برنامهریزی باشند. این گروهها روابط تعیین شده ای با مدیریت و سهامداران فعلی داشتند و در فعالیت های قابل پیش بینی شان اعتماد دارند. انتقال به رهبری و مالکیت جدید ممکن است شکی برای آنها در مورد ثبات مالی کسبوکار و ترس از از دست دادن روابط افراد میشود.

تعیین موانع خاص برای برنامهریزی کسب و کار خانوادگی خانواده را قادر خواهد ساخت تا آنچه که برنامه ریزی برای سهامداران در موسسه خانوادگی معنی می دهد را روشن سازد و اینکه فرآیند ایده هایی را برای عمل تشویق می کند تا برای غلبه بر موانع کمک کند.9 جدول زیر نمونههایی از موانع و فعالیت های ممکن را نشان می دهد.

موانع برنامه ریزی و فعالیت های پیشنهاد شده

 

موانع

گام های عملی پیشنهاد شده

نسل ارشد

شک داشتن به قابلیت های نسل جوان

ایجاد فرصت های کاری معنی دار

کاهش اشتیاق و نشاط در فعالیت های روزمره

تعیین یک نقش آتی که به شرکت کمک کند

مقاومت در برابر تغییرات در جهتگیری و یا استراتژی کسب وکار

مشارکت در برنامه ریزی استراتژیک

جانشینان

نگرانی دربارهی انتظارات خانواده

حمایت از ملاقات های خانوادگی برای رسیدن به تعهد و چشم انداز

خودتردیدی در مورد قابلیت های خود

شرکت در فعالیت های توسعه مدیریت

تسهیم قدرت و سهامداران چندگانه

ایجاد ساختارهایی برای ادارهی خانواده و کسب کار

همسر(شوهر)

تاثیر بر روابط زناشویی

توسعهی یک طرح سبک زندگی برای آینده

نگرانی ها در رابطه با امنیت مالی

ایجاد دارایی فردی و برنامه های مالی

سایر سهامداران

از دست دادن روابط بین فردی

تدریجی کردن مشارکت ها در طی زمان

نگرانی ها دربارهی ثبات مالی

نشان دادن اطمینان در جانشین

 

اجازه دادن به هر یک از این موانع برای بستن راه فرایند برنامهریزی عامل بالقوه برای فرصت های از دست رفته ایجاد می کند، اعتماد را کاهش میدهد و شانس کمتری برای گذر موفقیت آمیز برای نسل جدید مالکیت و مدیریت خانواده ایجاد می کند.

از طرفی دیگر، هنگامی که خانواده موانع را تعیین می کند و فرایند برنامه ریزی را در پیش می گیرد، مزیت های بالقوه زیادی وجود دارد.

عبدالله ایراندوست ; ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٥/۸

مزیت های برنامه ریزی کسب و کار خانوادگی

یک فرایند برنامهریزی کسبوکار خانوادگی کارآمد فرایندی است که بهبود عملکرد کسبوکار و نشان دادن انتظارات و اعتماد حفظ شده خانواده را در نظر بگیرد.

بهبود عملکرد کسبوکار

جوهرهی برنامهریزی تعیین اهداف و توصیف فعالیتهایی برای رسیدن به آن اهداف است. کسبوکارها نیاز دارند تا استراتژیها را تغییر دهند و استراتژِ های جدید توسعه بدهند، اگر میخواهند از نظر مالی و سلامتی ماندگار باشند. محیط خارجی پویا، که نشات گرفته از بازارهای رقابتی فزاینده است، که سلامتی کسبوکارهای خانوادگی را اگر غیرممکن نسازد سخت میسازد- برای هر سازمانی تا اینکه وضعیت فعلی سازمان را بخطر اندازد.

با این حال برنامه ریزی به مدیریت اجازه میدهد تا فرصت های جدیدی ایجاد کنند که با منابع و قابلیت های کسبوکار سازگار باشد.

فرایند برنامهریزی یک فرصت عالی برای فکر کردن ایجاد میکند و عین حال سختی ها و فشارهای روزانه را منعکس می کند.از طریق برنامهریزی - one could just as easily call it strategic thinking- خانواده و مدیریت می تواند در باره ی موارد انتزاعی بزرگتر ، بحث کند.5 برنامه ریزی خانواده را قادر می سازدتا سیاست ها و برنامههایی تعیین کند که ارزش های در حال تغییرشان را منعکس سازد و به آنها اجازه دهد تا چشمانداز جدید برای آینده ایجاد کنند.

چشم انداز می تواند شامل فرصت هایی باشد که توسط تکنولوژی جدید یا رشد ورای بازارهای منطقهای و محلی بکارگرفته شده باشد. از طریق برنامه ریزی، آ«ها می توانند فهم مشترکی از اهداف کسب و کاری و خانوادگی در بین سهامداران کلیدی هر دو سیستم ایجاد کنند. همچنین آنها می توانند احتمال متقاعد کردن سهامداران کلیدی برای پشتیبانی از یکدیگر را افزایش دهند تا اینکه هرکس بتواند به اهداف دوطرفهاش برسد.

بیان کردن انتظارات خانواده

در عین اینکه خانواده رشد می کند و به بلوغ میرسد، برنامه ریزی برای تعدیل کردن روابط در حال تغییر خانواده و برنامههای کاری ر حال تغییر اساسی است. با موفقیت انجام گرفتن انتقال زندگی در خانوادهها از مدیریت تغییرات کسبوکار بسیار سخت است.

ایجاد یک ساختار رسمی برای بررسی تغییر، اطلاعات و بینش های جدید و مهم خلق می کند . تحقیق بهتر ساختار یافته میبایستی برای رمزگشایی از اطلاعات و ایده های جدید دربارهی اینکه چگونه تغییرات در خانواده کسبوکار را تحت تاثیر قرار می دهد اگر خانواده ها این سوالات دشوار را نپرسند، الترناتیوهای جدید ممکن است در نظر گرفته نشوند و به حال خود گذاشته شوند.

حفظ اعتماد

اعتماد بر پایه ی تجربیات افراد با خانواده یا کسب و کار است. یک خانواده کسب و کارهنگامی که برای برنامهریزی یا حل مشکل حول موارد اصلی باهم کار میکنند، اعتماد ایجاد می کنند. توسعهی منصفانه نقش های خانواده و سپس اعمال آنها به طور مداوم برای کلیه اعضای خانواده اعتماد ایجاد می کند. هر عضو خانواده می داند که چه انتظاری از تعاملاتش با خانواده و کسب و کار داشته باشد.

اعتماد شکل خاصی از سرمایه کسب و کار است که برای روابط همهی سازمانها حیاتی است. تمایل به ریسک پذیری ضعیف است و اتکا به فرد دیگر در یک جهان بر حسب بدبینی است.6 مشکل ایجاد و حفظ اعتماد می تواند آن را به عنوان یک مزین رقابتی منحصربفرد برای شرکت های خانوادگی ایجاد کند. شکل 1.6 صفحهی تعادل کسب و کار خانوادگی ارائه می کند که فعالیت هایی را تعیین می کند که اعتماد را به عنوان دارایی ها و فعالیت هایی ایجاد می کند و به عنوان نقطه ضعف ها کاهش می دهد. این فعالیتها(فرایندهای) ایجاد اعتماد در طول این کتاب بحث خواهد شد.

لوی استراس و همکاران، که یک کسب و کار تحت کنترل خانواده وجود دارند، اعتماد باارزش بوجود میآورد و یک محیط با اعتماد ایجاد می کند، که اساس سیستم های برنامهریزی و مدیریتیشان است.7 اعتماد شکل مهمی از سرمایه است که می تواند با فرایند برنامهریزی ایجاد شود و مانند سرمایه مالی برای ایجاد مزیت رقابتی بکار رود. اعتماد تصمیم گیری کارآمد را تسهیل می بخشد زیرا سهامداران کمتر به مورد دفاع از موقعیت ها یا حفظ منافع فردی علاقمند هستند. همچنین آن ریسک سرمایه گذاری را کاهش می دهد و روابط قوی مالکیت-مدیریت را ایجاد می کند. ساختارها و سیستم های ایجاد شده توسط برنامه ریزی سطوح جدید اعتماد و روابط محکم تر بین همهی سهامداران ایجاد می کند.

برای پشتیبانی از یک فرایند برنامه ریزی موفق، خانواده های کسب و کار بایستی از یک چارچوب سیستماتیک سازماندهی شده استفاده کنند که برای کمک مستقیم و کنترل سرنوشت هم شرکت و هم خانواده لازم و ضروری است. برنامه ریزی موازی بدین معنی است که هم خانواده و مدیریت به طور همزمان سوالات اساسی از جنبه های متمایزشان را کشف می کنند.

عبدالله ایراندوست ; ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٥/۸